Bakara Suresi 55. Ayette Ne Anlatılmak İsteniyor? (Biraz Mizah, Biraz Düşünce)
Bir Ayet, Bir Sorun, Bir Çözüm: Bakara 55
İzmir’deyim, yaz sıcağında sahilde takılıyorum, arkadaşlarımla sürekli espri yapıyorum, ama içimde bir yerde bir soru var: “Bakara Suresi 55. Ayette ne anlatılmak isteniyor?” Hani normalde “gel bakayım buraya” diye herkesin üstüne yürürken, bir bakıyorum, Kur’an’dan bir ayet kafamda dönmeye başlamış. Tüm günümüz “bugün ne yapalım?” ya da “ne yapsak?” gibi sorularla geçiyor ama bir anda beynimde “Bakara suresi 55. ayet” şık bir şekilde giriş yapıyor. O an, dedim ki, “Hadi bakalım, girelim bu ayetin derinliklerine, ama biraz esprili olsun.”
Bakara 55. Ayetin Hikayesi: Biraz Üzüntü, Biraz Çıkış Yolu
Ayetin tam metni şöyle:
“Ve Musa, kavmi için su istemişti. Biz de ‘Asanı taşa vur’ demiştik. O zaman ondan on iki pınar fışkırmış, her insan, içeceği yeri bildi. ‘Allah’ın rızkından yeyin, için, ama yeryüzünde fesat çıkarmayın’ demiştik.” (Bakara, 55)
Açıkçası, burada sadece bir “su” olayı yok. Musa (a.s.), İsrailoğulları ile çölde su arayışında. Ortalık çöl, su yok, ama sabır var. Hani biz “kuraklık falan” deyince, aklımıza ne geliyor? Biraz bozkır havası, bazen su kesintileriyle koca bir yaz… Ama onlarınki başka, çölde susuzluk ölümcül.
Musa (a.s.) ne yapıyor? Allah’tan su istiyor, ve Allah ona bir mucize olarak asasını taşa vurmasını söylüyor. Taşta o kadar çok su fışkırıyor ki, her kabileye bir pınar düşüyor. Düşünsenize, 12 tane pınar! O zamanlar bir bakkal dükkanında 12 çeşit su var ama sanırım Allah burada “derdi bitirmek” için değil, “teşekkür etmeniz gereken bir şey var” demek istemiş.
Musa (a.s.) ve Arkadaşları Arasında Su Muharebesi: İleriye Dönük Dersler
Düşünsenize, o dönemde Musa ve kavmi çölde su ararken, belki de etrafındaki 12 farklı kabile, birbirinden su almak için sırada bekliyorlar. “Abi, sen bu pınarı daha çok boşalt, biz de biraz alalım” gibi diyaloglar olmalı. Çöl sıcağında ve susuzlukla boğuşan insanlar, hayatları için birbirleriyle çekişiyorlar.
Sonra bir anda Musa, cebinden (yani asasıyla) suyu çıkarıyor ve herkesin içeceği pınarı var. Ama şu da var: Herkesin kendi pınarını bilmesi isteniyor. Bu “seninkini iç, ben de kendi pınarımı kullanırım” felsefesi, bana çok “insan olmak” gibi geldi. Kardeşim, hepimiz susuzuz, hepimiz paylaşıyoruz ama hep birimizin kendine ait bir alanı olması gerekiyor. Hatta günümüzde sosyal medya hesapları gibi bir şey; herkes kendi pınarını alır, ama her şey bir şekilde paylaşıldığında, herkes kazançlı çıkıyor!
Bir dakika, bir anda şunu düşündüm: “Eee, biz de sürekli en iyi suyu içmeye çalışıyoruz ya, her zaman en safını, en en en sağlıklısını… Ama yeterince teşekkür mü ediyoruz? Çöl sıcağında 12 pınar yetiyor, bizde 12 çeşit su var, ama içiyoruz da, ne kadar teşekkür ediyoruz?”
“Hadi ya, çok mu derin oldum?” diyorum ama gerçekten, belki de bu kadar basit bir olayda, biraz fazla derine iniyorum.
“Rızkını Paylaş, İsyan Etme”: Ayetten Alınacak Dersler
Peki, suyu bulduktan sonra ne oluyor? Ayette diyor ki, “Allah’ın rızkından yeyin, için, ama yeryüzünde fesat çıkarmayın.” Hani biz, bazen “Allah rızkını vermiş, teşekkür etmemiz lazım” diye düşünürken, öte yandan yine de “rızkımı paylaşmaz mıyım” dediğimizde biraz sorguluyoruz.
Şimdi, arkadaşlarla oturup geçen gün “karnım acıktı, ama yemek de ne yapsam?” diye düşündüm. Bizim iş yerinde de “bana gel, ben sana bakarım” lafı vardır. Ama bazen gerçekte o kadar derinleşiyoruz ki, o küçük paylaşımlar bile büyük dersler olabilir.
Bakara suresi 55. ayette anlatılmak istenen temel derslerden biri bu: “Rızkı paylaş, yeryüzünde fesat çıkarma.” Belki de insanın yaptığı en büyük yanlış, ne zaman bir nimet gelmişse, hemen “bu benim” deyip başkalarına pay bırakmamaktır. Bu ayet, hem manevi hem maddi olarak dünyayı daha dengeli bir hale getirmek için hepimize bir hatırlatma yapıyor.
İç Ses: “Biraz Fazla mı Derinleştim?”
İç ses: “Ya bu kadarını da mı düşündün? Çöl sıcağında su akıyor, insanlar bir şekilde susuzluğu giderecekler, bu kadar kafa patlatmana gerek var mı?”
Ben: “Hayır, hayır, bu gerçekten önemli. Hem espri yaparak da düşündürebiliriz, değil mi? Hem zaten bu yazıyı yazarken, biraz kafamız karışsa da iyi oluyor, değil mi?”
İç ses: “Bence zaten birilerinin cebine 12 pınar koysan, “Aman Tanrım, hayatım değişti!” derdi.”
Ben: “Evet, ama işte o zaman gerçekten her şeyi paylaşmak gerektiğini anlamamız gerek!”
Ayet ve Günümüz: Suya ve Nimetlere Bakış
Şu anda yaşamımızda pek çok nimet var. Bizim için en büyük nimetlerden biri su. Çöllerde su bulmak ne kadar değerliyse, bizim hayatımızda da “su” ve “yaşam” aynı derecede kıymetli. Fakat, bu ayet bize, sadece suyu değil, tüm nimetleri nasıl kullanmamız gerektiğini gösteriyor. Suyu sadece içmek değil, çevremizdeki insanlarla paylaşmak ve bu dünyada daha dengeli, daha sağlıklı bir yaşam kurmak gerektiğini anlatıyor.
Sonuç: Bakara Suresi 55. Ayet Üzerine Düşünceler
Sonuç olarak, Bakara Suresi 55. ayet bana pek çok derin anlam yükledi. Hani su ve pınar kadar basit bir kavram, aslında bizi çok fazla düşündürüyor. Hayatımızda sahip olduğumuz her şeyin değerini bilmemiz gerektiği, başkalarına da bu nimetleri paylaşmamız gerektiği fikri çok kıymetli. Ama tabii, günlük hayatın karmaşasında bazen bir parça dalga geçmek de gerekiyor.
Sonunda, bu ayet bana, “Yaşamın ne kadar değerli olduğunu hatırlatmak” anlamına geliyordu. Ve belki de, en önemlisi, “paylaşmak” bu dünyada tek başına yaşayamayacağımız bir gerçektir.
Ne diyelim, hayat kısa, ama biraz da derin olmak lazım, değil mi?