Kayseri’nin Soğuk Gecesinde Başlayan Sessizlik O gece Kayseri’nin rüzgârı, sanki evlerin içinden geçecek kadar sertti. Pencerelerin kenarından sızan soğuk, mutfakta yanan o küçük sarı lambayı bile titretiyordu. Evdeki herkes kendi köşesine çekilmişti; annem battaniyeye sarılmış, babam eski radyonun sesini biraz daha açmıştı. Ben ise odamda, masamın üstüne yığılmış defterlerin arasında kaybolmuş gibiydim. Tam o sırada bir şey oldu. Bir “tık” sesi… ardından gelen ani bir karanlık. Her şey sustu. Ne radyo kaldı, ne ışık, ne de o hayatın içindeki küçük güven hissi. Bir an için nefes bile almıyor gibiydim. Sonra annemin sesi duyuldu: “Elektrik mi gitti?” Karanlıkta gözlerimi açıp kapattım.…
Yorum Bırak