Gecenin İçinde Kaybolan Ödevler ve Kaynakça Korkusu Kayseri’de geceler bazen sandığımdan daha uzun sürüyor. Özellikle de masamın üstü kitaplarla doluyken, bilgisayar ekranı yarı karanlık odada tek ışık kaynağı gibi yüzüme vuruyorken… O anlarda zaman biraz eğriliyor sanki. Saat ilerliyor ama ben ilerleyemiyorum. İçimde bir sıkışma, bir yetişememe hissi büyüyor. O gece de öyleydi. 25 yaşındayım ve hâlâ bazı ödevlerin beni bu kadar zorlayabileceğine inanamıyorum. Konu belliydi ama asıl mesele konu değilmiş; asıl mesele “kaynakça”ymış. Kelime kulağa basit geliyor ama benim için bir duvar gibi duruyordu. Sayfaları açıyorum, interneti karıştırıyorum, notlar alıyorum… Ama her şey bir noktada düğümleniyor. Çünkü yazdıklarımın sonunda…
Yorum Bırak